Nonidi 29 Germinal CCXXVII

Nonidi 29 Germinal CCXXVII

de open vld heeft mijn partner vermoord

ik bekijk een vochtig lijf
ik beschrijf een kletsnat lijk
het is een geitje
het spijt me

pas als het geitje verdronken
dempt men de put
wat te doen voor een oplossing

ten eerste hebben we tenten en lampen nodig
ten tweede hebben we bestek en bootjes nodig
ten derde hebben we pijlen en bogen nodig

en ook sherlock holmes
die met een loep
met een deukhoed
met een trenchcoat
met een whiskey of twee
vragen stelt

aan de wolven van het woud
aan de amazones van de vlakte
aan de dwergen van de bergen
aan de walkuren van de hemel
en aan de grootmoeders van het rustoord

is dit een sprookje
is dit een mythe
is het een detectiveverhaal

het antwoord is doorweekt
het systeem is niet waterdicht
de regen stapelt zich op in de stegen
informanten lekken kostbare kennis
waarvan de betrouwbaarheid wordt betwist

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Quartidi 24 Germinal CCXXVII

Quartidi 24 Germinal CCXXVII

Gisterdag in Eeklo kreeg de ballade van dani freestyle een extra laagje percussie. Foto door Ann Verhaeghe.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Quintidi 5 Germinal CCXXVII

Quintidi 5 Germinal CCXXVII

Illustratie: San F. Yezerskiy

vrijdagavondwater / fake poetry #3

nieuwsbericht uit het belang van limburg
dat je kan lezen en herlezen
dat je kan uitknippen en ophangen aan je prikbord
dat je kan overslaan en negeren

afgelopen vrijdag is rond half twaalf ’s avonds
de dichter geert simonis
ter hoogte van de oude mijngebouwen van eisden
met de fiets van zijn vader
in de zuid-willemsvaart gevallen

simonis reed op het moment van het ongeval
op het jaagpad naast het kanaal
hij was op de terugweg van lanaken
waar hij een succesvolle huiskamervoorstelling had gegeven
naar oudsbergen waar hij de nacht zou doorbrengen

ofschoon simonis reeds op de lagere school
leerde zwemmen en diverse brevetten behaalde
voor afstanden vanaf vijfentwintig meter
is het hem niet gelukt zich drijvende te houden
en verdronk hij binnen enkele minuten

simonis’ geplande huiskamervoorstelling
van de dag nadien in gent
werd in niet koudweg afgelast
maar vervangen door een screening van the karate kid
het origineel uit 1984 dan
en dus niet de remake uit 2010
waarin de zoon van will smith de hoofdrol vertolkt

de politie vermoedt dat simonis het slachtoffer werd
van een venijnige windvlaag
en wijst verder naar de twee à drie glazen
witte wijn in zijn bloedbaan
ook valt kwaad opzet niet uit te sluiten

simonis was een man met veel vijanden
niet in het minst door zijn neiging
om de poëzie en zichzelf
elke dag opnieuw belachelijk te maken
middels gedichtjes zoals dit

gedichtjes die je kan lezen en herlezen
die je kan afdrukken en ophangen aan je prikbord
die je kan overslaan en negeren

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Quintidi 15 Ventôse CCXXVII

Quintidi 15 Ventôse CCXXVII

de ballade van dani freestyle

het was allemaal een droom
blaffende honden blaffen niet
je mag een gegeven paard niet in de bek schijten
als de wijn is in de man is de wijsheid in kannen en kruiken
dus blies ik gisteren mijn laatste kaars uit
en luisterde met halve aandacht
hoe een min of meer betrouwbare bron vertelde dat
christopher wallace – notourious b.i.g. – biggie smalls
nog leefde en met name overleefde
door in een net iets te krap uniform hamburgers te bakken
in de mcdonald’s van jezus eik
zo corpulent zijn en dan nog bij mcdonald’s werken
daar was ik even niet goed van
maar afgelopen nacht heeft een slam poet
mijn leven gered met haar slam

hocus pocus alfred jodokus
hocus pocus dani freestyle
dani freestyle dani freestyle
focus

zij had een wandelstok en een knipmes en een heggenschaar
zij droeg een bandana en een bolhoed
zij had een dubbel gezicht
meestal lopen verhalen goed af
deze keer echter niet
het was fictie want zij had het zelf meegemaakt
en zo heeft afgelopen nacht een slam poet
mijn leven gered met haar slam

hocus pocus alfred jodokus
hocus pocus dani freestyle
dani freestyle dani freestyle
focus

wat zij net in mijn slaapkamer deed
heb ik haar maar niet gevraagd
ze zag er niet uit alsof ze het over details wilde hebben
ze zag eruit alsof ze het over serieuze kwestie wilde hebben
zoals afrika
en dan specifiek de problemen van afrika
en dan vooral de problemen van afrika vandaag
en inderdaad al snel poneerde zij
dat alle problemen van heel afrika vandaag
de schuld zijn van leopold de tweede
daar werd ik een beetje wantrouwig van
en toch heeft afgelopen nacht een slam poet
mijn leven gered met haar slam

hocus pocus alfred jodokus
hocus pocus dani freestyle
dani freestyle dani freestyle
focus

ik vond het heel fijn dat ze mij gered heeft
maar ik kon mij toch niet van de indruk ontdoen
dat als je maar lang genoeg zoekt
links en rechts en in elke binnenzak
je toch ook nog een handvol hedendaagse afrikaanse problemen vindt
die helemaal niks te maken hebben met leopold de tweede

slechte wifiverbinding
of je gaat fitnessen maar je kan geen serie kiezen om intussen te kijken
of je bent op een feestje en er zijn hapjes maar je kan net niet bij de hapjes
of hotmail doet nog altijd moeilijk als je een email wilt versturen zonder onderwerp
of je moet vandaag vijftigduizend keer je tanden poetsen want morgen heb je een tandartsafspraak
of je gaat naar de bibliotheek om de krant te lezen maar iemand anders heeft het cryptogram al ingevuld
of je verwart in een anekdote over je jeugd sex and the city met desperate housewives
of je bent benieuwd naar de root van het woord “misnoegd” maar je toevallig die dag geen etymologisch woordenboek op zak en de jobstudent van de albert heijn kijkt je met grote ogen aan wanneer je haar vraagt in welk rek je de etyomologische woordenboeken kan vinden
of je koopt duizend schapen en je zet die aan duizend typemachines maar een eeuwigheid later hebben ze nog steeds geen silence of the lambs geproduceerd

maar dat zei ik natuurlijk allemaal niet tegen dani freestyle
ik had al lang begrepen dat het niet mijn taak was om haar tegen te spreken
dat het mijn taak was om naar haar te luisteren
met aandacht en met inzet en met dankbaarheid
want afgelopen nacht heeft een slam poet
mijn leven gered met haar slam

hocus pocus alfred jodokus
hocus pocus dani freestyle
dani freestyle dani freestyle
focus

ook met haar volume en haar intonatie en haar lichaamstaal
heeft dani freestyle mijn leven gered
en die slam tsja ik kon lang niet alles goed verstaan
want zij praatte veel en zij praatte snel
en elke zin rijmde op een andere zin
en al snel verstond ik alleen nog maar de rijmwoorden
en niet meer de omvattende zinnen
alsof ik van de kerstboom in de hoek
van de woonkamer van mijn grootouders
alleen nog de lichtjes zag
en niet meer de slingers of de kerstballen
of de piek of de eeuwig groene naalden
laat staan de kerststal
maar ook al verstond ik dani freestyle niet volledig
ik begreep haar wel volledig
en zo heeft als een os als een ezel
als een school herders met hun kudde
als een triumviraat wijzen uit het oosten
een slam poet afgelopen nacht
mijn leven gered met haar slam

hocus pocus alfred jodokus
hocus pocus vrolijk kerstfeest
vrolijke kerstfeest vrolijk kerstfeest
focus

Posted in Uncategorized | 1 Comment

Ruimte voor gekerm VI

ruimte voor gekerm zes

“But he had forgotten, and he had done nothing. And then he remembered and he still did nothing.”
A little life (2015) van Hanya Yanagihara,  p. 671

De overburen zijn aan het verbouwen. Er ligt standaard een heuveltje puin in hun voortuin maar elke avond definieert het zichzelf in een andere configuratie. ‘s Nachts kijk ik toe hoe een triumviraat van katten het heuveltje verkent. Ik vraag me dan af of het voor hen telkens een nieuwe ervaring is, terra incognita dat ze koloniseren, dan wel verloren gegaan terrein dat ze heroveren op de bouwvakkers.

De honden van de buurt hebben het moeilijker. Bij de apotheker hangt al drie weken een poster ter opsporing van een vermist exemplaar. Een dringende opsporing dan nog want de hond in kwestie heeft suikerziekte en moet zijn medicijnen krijgen. Sommige dagen mediteer ik over de decadente fase waarin onze samenleving verzand is. Andere dagen heb ik geen tijd om te mediteren omdat ik op bijscholing moet.

Die dag kreeg ik op de bijscholing als relatiegeschenk een totebag met een handvol boeken. Het witte boek met de cartoons uit het weekblad van de krant zat nog in een plastic verpakking. Ik besloot het boek te bewaren om het iemand cadeau te doen en liet de verpakking intact terwijl ik goed genoeg besefte dat die er op een later moment toch af zou moeten.

Na de bijscholing ging ik naar de kapper want mijn coiffure stond wat wild. Ik verdenk mijn kapper ervan een worddocument bij te houden waarin hij per klant in enkele kernwoorden formuleert wat diens bezigheden en/of interesses zijn. Een doorsneebezoek gaat als volgt: ik kom binnen, hij vraagt mijn naam, ik ga zitten in de grote kappersstoel en nog voor de eerste knip maakt hij een opmerking die doet uitschijnen dat wij elkaar al jaren kennen.

Die opmerking is uiteraard slechts de prelude van een royale portie smalltalk. Doorgaans bijt ik op mijn tanden om het allemaal te verdragen, bij dit bezoek echter ging ik proactief te werk. Ik wachtte niet af maar begon de kapper zelf te ondervragen en kwam onder meer te weten waarom de televisie in zijn salon vierenzeventig jaar na de oorlog nog steeds op een Duitse muziekzender staat.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Tridi 3 Ventôse CCXXVII

CCXXVII

Foto’s door Ana.

Afgelopen weekend een kijkje wezen nemen in Mokkakapot in Borgerhout. De tentoonstelling van scheurposters zag er prima uit, de koffie viel in de smaak en er stond een elpee van Ray Charles op. Ik heb mij kortom nauwelijks geërgerd. Meer dergelijke weekends, alstublieft!

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Ruimte voor gekerm V

ruimtevoorgekermv

Mijn vader bespot wolven in zijn achtertuin en hij worstelt met beren in musea. Zelf blijf ik het liefst van al gewoon thuis, waar ik in bed onder een deken of drie boterhammen met pittige pindakaas kan snoepen. Uitzonderlijk ga ik lunchen in Chicago of leesboeken snuisteren in Boekarest. Zelfs in het beste geval ben ik een kosmopoliet zonder ambities, een vrijgeest onder de eigen kerktoren.

Tijdens zo’n zeldzame expeditie buiten mijn verblijfplaats zag ik ‘s ochtends vroeg in het station drie mannen op een rij staan. De rechtse droeg een camouflagebroek in een blauwige tint, zoals in de sciencefictionreeks over de duikboot die we eind jaren negentig wel eens keken op zondagnamiddag. Opvallender echter had de man een blik bier vast, een stevig ontbijt is het halve werk.

De twee linkse mannen droegen groene camouflageprints en ze hadden wapens bij en werden daar dus hoogstwaarschijnlijk voor betaald. De rechtse man glimlachte breed als toonde het vestimentaire rijm een diepgaande samenhorigheid. De soldaten zochten vergeefs naar een mimiek om duidelijk te maken dat hij die samenhorigheid kon steken waar de zon vertraging had opgelopen.

Later die dag keerde ik terug naar het station om een dame te treffen waarmee ik pizza mocht eten. Tijdens onze wandeling naast het kanaal vonden we het kaakbeen van een dier. De scherpe tanden wezen op een carnivoor maar voor verdere details is meer onderzoek nodig. De pizzatent was schitterend met als minpunt dat er geen dessert werd geserveerd.

Lichtjes misnoegd gingen we richting de theaterzaal terwijl ik weer eens vertelde over Leopold II. In de zaal zaten louter mensen die mijn pad wel eens hadden gekruist tijdens feestjes in achtertuinen of stages op scholen of op het internet. Vanop het podium zong Nele mooie liedjes over haar bestaan als kosmopoliet met ambities, over hoe de Brexit roet had gegooid in haar pindakaas. We bedankten haar met applaus en keerden terug naar huis. In onze eigen stad was het inmiddels zo laat dat er nergens nog dessert werd geserveerd.

Posted in Ruimte voor gekerm | Leave a comment