Ruimte voor gekerm V

ruimtevoorgekermv

Mijn vader bespot wolven in zijn achtertuin en hij worstelt met beren in musea. Zelf blijf ik het liefst van al gewoon thuis, waar ik in bed onder een deken of drie boterhammen met pittige pindakaas kan snoepen. Uitzonderlijk ga ik lunchen in Chicago of leesboeken snuisteren in Boekarest. Zelfs in het beste geval ben ik een kosmopoliet zonder ambities, een vrijgeest onder de eigen kerktoren.

Tijdens zo’n zeldzame expeditie buiten mijn verblijfplaats zag ik ‘s ochtends vroeg in het station drie mannen op een rij staan. De rechtse droeg een camouflagebroek in een blauwige tint, zoals in de sciencefictionreeks over de duikboot die we eind jaren negentig wel eens keken op zondagnamiddag. Opvallender echter had de man een blik bier vast, een stevig ontbijt is het halve werk.

De twee linkse mannen droegen groene camouflageprints en ze hadden wapens bij en werden daar dus hoogstwaarschijnlijk voor betaald. De rechtse man glimlachte breed als toonde het vestimentaire rijm een diepgaande samenhorigheid. De soldaten zochten vergeefs naar een mimiek om duidelijk te maken dat hij die samenhorigheid kon steken waar de zon vertraging had opgelopen.

Later die dag keerde ik terug naar het station om een dame te treffen waarmee ik pizza mocht eten. Tijdens onze wandeling naast het kanaal vonden we het kaakbeen van een dier. De scherpe tanden wezen op een carnivoor maar voor verdere details is meer onderzoek nodig. De pizzatent was schitterend met als minpunt dat er geen dessert werd geserveerd.

Lichtjes misnoegd gingen we richting de theaterzaal terwijl ik weer eens vertelde over Leopold II. In de zaal zaten louter mensen die mijn pad wel eens hadden gekruist tijdens feestjes in achtertuinen of stages op scholen of op het internet. Vanop het podium zong Nele mooie liedjes over haar bestaan als kosmopoliet met ambities, over hoe de Brexit roet had gegooid in haar pindakaas. We bedankten haar met applaus en keerden terug naar huis. In onze eigen stad was het inmiddels zo laat dat er nergens nog dessert werd geserveerd.

About Geert Simonis

De favoriete dichter van uw moeder.
This entry was posted in Ruimte voor gekerm. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s