Boekerij Norah XII

Boekerij Norah XII

Het strand heeft twee gezichten zoals dat ene personage uit Batman. Een plek in het licht, waar je kan wandelen of dollen of liggen op mooie zomerdagen, en een plek in het duister, waar je kan aanspoelen na scheepsbreuk. Zonnebrandolie vermengd met zand versus bloed in de branding. Surfin’ safari van the Beach Boys tegenover On the beach van Neil Young. Dualiteit, ya dig? Yin en yang desnoods.

Ik heb voor het eerst sinds lang een boek gelezen uit de nalatenschap van tante Norah: Beaches van Iris Rainer Dart. Vooral gekozen omdat Bette Midler op de cover blurbt: “A wonderful read – lots of laughs and lots of tears – a lot like life itself.” Denkend aan Bette Midler zie ik haar eerst voor me in een heksenoutfit. Vervolgens duetteert ze met Krusty The Clown in diens Comeback Special. #awesomejewshangingouttogether

Het lied dat ze samen zingen, heet Wind beneath my wings en werd eerder door Bette opgenomen voor de soundtrack van de verfilming van het boek – zwangere stilte – Beaches. Bovendien speelde ze zelf een hoofdrol in die verfilming. Zo is het natuurlijk simpel geestdriftige blurbs af te leveren.

Beaches gaat over twee vriendinnen die nu eens uit elkaar groeien en dan toch weer naar elkaar worden getrokken op het eb en vloed van – inderdaad, Bette – huilen en lachen. Steeds is er een strand in de buurt, zand in alle gaten en kieren. In de literatuur heet dat geloof ik een motief maar vraag het mij morgen eens opnieuw.

Een aangename leeservaring doch net iets te licht. Een soort chicklit voor vrouwen van middelbare leeftijd. Al is chicklit natuurlijk een verschrikkelijke term. Nogal seksistisch en vooral heel erg lelijk. Zouden we niet beter – als het echt niet anders kan – van grieteratuur spreken?

Tante Norah en ik zijn twee of drie keer samen naar het strand geweest. Telkens in een Noord-Spaans plaatsje waarvan de naam me altijd ontsnapt. Vamos a la play nog aan toe! Zand zo gloeiend heet dat je er eieren op kon bakken en vervolgens mijn voetzolen erbij serveren als spek.

Het strand vormde een vage inham, een halve ovaal. Aan het ene uiteinde een oud fort waarvan ik me steeds voornam de geschiedenis eens op te zoeken maar dat vervolgens nooit deed. Aan het andere uiteinde gewoon een klif. Tussenin zij en ik en de andere toeristen met boven ons de hemel en in ons de morele wetten.

Advertisements

About Geert Simonis

De favoriete dichter van uw moeder.
This entry was posted in Boekerij Norah. Bookmark the permalink.

One Response to Boekerij Norah XII

  1. lucerutten says:

    “Zand zo gloeiend heet dat je er eieren op kon bakken en vervolgens mijn voetzolen erbij serveren als spek.” Daar smul ik van (van de metafoor wel te verstaan)!
    En ‘grieteratuur’: ook een lekkertje.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s