Tridi 23 Germinal CCXXV

Tridi 23 Germinal CCXXV

“I’m a kike, a yid, a heebie, a hook-nose, I’m kosher mum, I’m a Red Sea pedestrian, and proud of it!”
Monty Phyton’s Life Of Brian

“Is this the person you want to be? Always just joking? Always concealing, distracting, hiding? Never fully yourself?”
Here I Am

I

Een maand of twee geleden, de krokusvakantie was op onofficiële wijze al bezig voor mij, zat ik met Henk in een donkerbruine kroeg tegenover het station. Op papier hielden wij een nabespreking van de huiskamervoorstelling die ik in januari in zijn woonst had gespeeld. In werkelijkheid ging het al snel over Julian Cope en Ken Nordine en de vrouwen en de liefde en het leven en het universum en alles. Middenin die maalstroom omschreef Henk mij als een schlemiel. Hij bedoelde het als een compliment of zo vatte ik het toch op.

Langer geleden, waarschijnlijk staartje 2016, zat ik met Sander in de lichtbruine kroeg waar wij vroeger vaker kwamen om niet te zeggen constant. Langzaam doch onstuitbaar is er afstand gezwollen in ons wonen en in onze gewoontes. Onafhankelijk van elkaar waren we het café binnengekomen, hadden we iets besteld bij de jongen achter de toog en hadden we gedacht: “Hé, een nieuwe jongen achter de toog.” Vervolgens hadden we al even onafhankelijk van elkaar beseft dat die jongen voor hetzelfde geld al drie jaar achter die toog staat.

Na het bestellen zaten we op het terras ook al was het strikt genomen geen weer om op het terras te zitten. Hij wilde roken en ik maakte geen bezwaar. Ik vertelde over de verdwenen broodjeszaak op de hoek van de straat, waar ze een vurrukkulluk broodje met verkruimelde kipfilet en halve druifjes hadden. Sanders reactie: “Gij zijt zo’n oude jood.” Ik ervoer het op geen enkele manier als een belediging.

Dus ja, we kunnen gerust stellen dat ik heden ten dage heel erg in touch ben met mijn joodse identiteit. Ik heb aan de arm van Amos Oz door het Jeruzalem van de jaren veertig gewandeld. Ik heb het Kiëv van vlak voor de Russische Revolutie verkend met Bernard Malamud als gids. Ik heb met Larry David rondgehangen in het Los Angeles van de vroege eenentwintigste eeuw. Ik heb gepraat met Duchka en Simon over Tel Aviv en over Chicago.

Maar bovenal was er Here I Am van Jonathan Saffran Foer. Een huwelijk dat desintegreert, een ongeziene crisis in het Midden-Oosten, een zieke hond, een bemoeizieke familie, een helse Bar Mitswa en dat allemaal opgeklopt tot net geen zeshonderd pagina’s loodzware indrukwekkendheid.

II

Ergens op 85 procent van het boek roept de Israëlische premier alle mannelijke joden wereldwijd op om naar huis te komen teneinde de joodse staat te redden van de ondergang. Het is nu meer dan ooit nodig. Hoofdpersonage Jacob Bloch geeft gehoor aan die bede. Op de luchthaven krijgt hij een vragenlijst voorgelegd. Ik ben uiteraard geen romanfiguur en Israël heeft mijn hulp niet gevraagd maar zal ik ter lering en vermaak toch even op die vragenlijst antwoorden?

Jewish? “Dat hangt er vanaf hoe je het bekijkt. Identiteit is meervoudig en ambigu. Volgens Henk en Sander en mezelf ben ik op zijn minst een beetje joods. De Dode Zee-rollen denken er wellicht anders over.”

Any languages besides English? “Nederlands als moedertaal en ik kan mij steeds beter behelpen in het Frans. Op de middelbare school zes jaar Latijn gevolgd maar buiten een enkele flarden Asterix herinner ik me daar weinig van. Toen ik onlangs gevraagd werd om een paar uur Latijn te geven aan een bende dertienjarigen heb ik beleefd geweigerd.”

Health conditions? “Volgens mijn dossier kamp ik met astma en een handvol allergieën maar in de praktijk heb ik daar geen last van. (Hout vasthouden.) In alle bescheidenheid is mijn conditie nooit beter geweest dan nu. Afgelopen zondag een persoonlijk record op de 10 Kilometer Van Brussel gevestigd. Ben wel onlangs gediagnosticeerd met een liesbreuk en nu moet ik binnenkort onder het mes.”

Military training or experience? “Als kind veel soldaatje gespeeld. Maar echt heel veel. Mijn buurman was toen ook soldaat. In gedachten pest ik graag de militairen die patrouilleren in de Brusselse stations en metrohaltes.”

Have you ever fired a gun? “Een loodjesgeweer op de kermis maar enkel om ballonnen af te knallen. De overstap naar die witte pijpjes heb ik nooit succesvol gemaakt. Onlangs nodigde iemand mij uit om eens te gaan lasershooten. Dat is tot nader order nog niet gebeurd.”

Can you swim? “Jawel. Vanochtend tussen zeven en acht een kilometer baantjes getrokken.”

Have you ever been a competitive swimmer? “Enkel in overdrachtelijke zin en dan louter in competitie met mezelf.”

Do you have any experience with knot tying? “Ik heb wel eens plannen gehad om te trouwen maar die zijn uiteindelijk als los zand voor mijn vingers gegleden.”

Can you read a topographical map? “Geef mij een kompas en ik kan hem alvast juist oriënteren. Dat is een begin.”

Do you have any experience with electrical engineering? “Ik heb afgelopen vrijdag twee lampen vervangen in mijn appartement.”

What’s the longest you’ve ever gone without eating? “Een dag waarschijnlijk.”

What is your tolerance for pain? “Best hoog zou ik zeggen maar misschien maak ik mijzelf iets wijs. Allez, ‘t is te zeggen: ik maak mijzelf sowieso meerdere dingen wijs, mogelijks ook over mijn pijngrens.”

Have you ever been in shock? “Breek me de bek niet open, ik heb gisteren Sprakeloos van Hilde Van Mieghem in de cinema gezien.”

Are you claustrophobic? “Neen.”

What is the greatest load you can carry? “Al mijn vrienden zien mij graag komen wanneer ze verhuizen maar voorlopig mag ik met die liesbreuk helemaal niets tillen.”

Are you sensitive to extremes of heat or cold? “Neen.”

Allergic to medications? “Neen.”

Do you know first aid? “Twee jaar van mijn leven bij het Jeugd Rode Kruis gezeten en daar een brevet EHBO gehaald. Dat brevet is intussen vervallen en ik ben er alles van vergeten.”

If you are killed in Israel, would you allow your organs to be used in Israel? “Ik schenk mijn lichaam met veel plezier aan de wetenschap. Bij voorkeur de moraalwetenschap.”

What is your blood type? “A+.”

III

Twee weken geleden trof ik Henk op de metro. Toen stelde hij dat ik op Casey Affleck leek. Juister geformuleerd zei hij dat Casey Affleck in een bepaalde scène van Manchester By The Sea op mij leek. Hij bedoelde het als een compliment of zo vatte ik het toch op. Mazel tov!

Advertisements

About Geert Simonis

De favoriete dichter van uw moeder.
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s