Quintidi 5 Ventôse CCXXV

quintidi-5-ventose-ccxxv-kopie

Er is een dialoogje dat ik twee à drie keer per jaar met veel genoegen in gang zet wanneer ik aan mijn vaders eettafel zit en de omstandigheden er zich toe lenen.

Ik: “Weet je al wat je gaat worden als je later groot bent, zuster?”
Kleine Zus: “Nee.”
Ik: “Dat is niet erg. Ik weet ook nog niet wat ik ga worden als ik later groot ben.”
Kleine Zus: (Aarzelt.) “Maar… jij bent toch al groot?”
Ik: (Aarzelt.) “Oei.”

Vervolgens bloesemt de verbijstering in haar irissen. Het is mij onduidelijk of het oprechte dan wel gespeelde verbijstering is. Is dit voor mijn zuster een toneelstukje of een echt gesprek? Ziet zij de clou al aan komen denderen wanneer ik de openingsvraag stel? Speelt zij mee om het ritueel te onderhouden?

Zij weet ongetwijfeld dat ik opzettelijk onzorgvuldig durf om te springen met de waarheid. Zij kent mij al langer dan vandaag. Zij kent mij exact tien jaar.

Drieëntwintig februari 2007 was ik op Brussel-Noord om een trein te ruilen voor een bus die mij naar het Pajottenland zou brengen. Het kleine halve uur wachttijd tussendoor vulde ik met een broodje van de Panos, ook al stond in dat Pajottenland een echt en officieel avondmaal voor mij klaar.

Na het broodje poogde ik mijn mond met een servet sausvlekvrij te maken. Vervolgens ging mijn gsm af. Het was mijn vader om mij de geboorte van mijn zuster te melden en dat ze haar Ilke hadden genoemd.

Ik heb die naam niet vaak gebruikt. Al toen ik haar voor het eerst in mijn armen hield, sprak ik haar aan met Kleine Zus. Vervolgens beloofde ik dat ik er altijd zou zijn om haar te helpen, te steunen en te beschermen. Ze is de voorbije tien jaar ongelofelijk groot geworden maar ze is altijd Kleine Zus gebleven.

De afgelopen maanden passeerde ik acht à tien keer per week op Brussel-Noord maar ik eet er geen broodjes meer. Ik gris Metro’s mee om met stift te bekladden. Ik staar naar de soldaten die ijsberen en moet mij inhouden om hen niet toe te spreken à la sergeant Hartman uit Full Metal Jacket.

“I bet you’re the kind of guy who would fuck a person in the ass and not even have the goddamn common courtesy to give him a reach-around!”

In het Pajottenland kom ik nooit meer. Ik was destijds zo veel ouder. Ik ben nu zo veel jonger. Volgende dinsdag gaan Kleine Zus en ik pannenkoeken bakken en nadien Return Of The Jedi kijken. Je mag dan tien zijn, je mag dan ongelofelijk groot geworden zijn, voor Full Metal Jacket ben je toch nog te jong.

(Als ik later groot ben, word ik Babe Ruth.)

Advertisements

About Geert Simonis

De favoriete dichter van uw moeder.
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s