Septidi, 27 Pluviôse CCXX

(Great American novel – take one.)

Neil Young en Crazy Horse draven terug rondjes in dezelfde manege. Het beste nieuws dat 2012 al bracht. Toch bulderde Admiral Freebee donderdag in de Roma dat het een slecht jaar is voor de rock & roll. Als kind vond ik manege een moeilijk woord en verbasterde het tot mayonaise. Hoongelach van de kinderen van de zus van het toenmalige lief van mijn moeder. Dit is zo’n opstel over Admiral Freebee dat minstens even veel over Neil Young gaat.

Als Neil – al dan niet met Crazy Horse – op Old Black door de geluidsmuur breekt, kunt u eieren koken in mijn bloed. Contacteer Piet Huysentruyt als het toch misgaat. Ik ben echter gehechter aan ‘s mans akoestische kant. Harvest, Unplugged, Live at Massey Hall 1971. Zo heb ik hem leren kennen toen de dieren nog roddelden. Een bleke knaap met vettig haar in een stoffige veston. Een ijzige Wijchmaalse avond. Een antieke BBC-opname gerecycleerd voor Walk on by: The story of popular song. Babysitten op drie kinderen in het huis van hun grootmoeder.

Een krappe twee jaar geleden waren Admiral Freebee en ik malkander beu. Niet meer per twee naar de film, niet meer per twee naar de feestjes. Geen duidelijke schuldige, geen nood aan pek en veren. De bard trekt deze lente solo door de Lage Landen en ik wilde peilen hoe het zat. Zoals ik na elke droge periode tegen een Duvel de wens prevel nooit meer ruzie te maken. In Borgerhout zetten snackbaruitbaters de muziek luider zodra je bord leeg is.

Freebee had zijn liederen naar het medisch schooltoezicht gestuurd. Een voormiddagje met de bus naar Overpelt. Liederen die paraderen in hun ondergoed. Het vergelijken van testikels met kralen, het voorspellen van groeispurten. Con Air. Het leverde een solide show op die tijdens de bisronde instortte onder te veel flauwekul. Voor crappy witzen over The Voice van Vlaanderen is er Twitter.

Het enige nummer dat een elektrische gitaar kreeg, Vomit in law, was een serieuze sof. Verder blonken de liederen die het ingrijpendst veranderd waren het felst. Ever present. Wilde bronco’s herleid tot tamme pony’s. Oh darkness. Harley Davidsons uitgekleed tot kleine fietsjes om zachtjes op te rijden. Bad year for rock & roll. Misschien gewoon de songs van toen ik de soap nog volgde.

Als een gewiekste goochelaar onthulde Freebee over hoeveel stemmen hij beschikt. Dat er een Randy Newman en een Meat Loaf in hem schuilen. Die laatste alter had hij beter achtergelaten in de kelder. Vastgebonden met een sok in de mond. De Admiraal deed niets dat ik niet verwachtte maar ik verkies thuiskomen in vertrouwdheid boven thuiskomen in de kou. De dag nadien veroverde ik Jericho. Het einde van veertig jaar woestijn. Dit was zo’n opstel over mezelf dat minstens even veel over u gaat.

About Geert Simonis

De favoriete dichter van uw moeder.
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s